|
|
Rzekotki to bardzo małe płazy. Żyją na niżu, w rozproszeniu. Prowadzą nadrzewny tryb życia - występują w lasach i zaroślach. Wiosną - zwykle w maju - odbywają gody w różnych zbiornikach wodnych, zarośniętych roślinami. Zimują na lądzie. Na sen zimowy udają się wraz z opadnięciem liści z drzew - najczęściej na początku października, a budzą się w kwietniu.
Rzekotki są drobnymi, delikatnie zbudowanymi żabkami. Osiągają 3,5-6 cm długości. Mają gładką skórę pozbawioną gruczołów, jedynie na brzuchu nieco chropowatą. Po bokach głowy mają duże, dobrze widoczne błony bębenkowe. Kolor grzbietu zazwyczaj jest intensywnie zielony, ale w zależności od stanu fizjologicznego zwierzęcia i warunków otoczenia może się on zmieniać od ciemnoszarego i brązowego do jasnożółtego a nawet niebieskofioletowego. Zielona barwa grzbietu obrzeżona jest ciemnym paskiem, brzuch jest jasny, kremowy. Rzekotki mają długie nogi a na końcach wszystkich palców posiadają okrągłe przylgi, które umożliwiają im utrzymywanie się na gałązkach drzew. Przylgi są tak silne, że rzekotki potrafią nawet trzymać się szyby. Palce u podstawy połączone są krótkimi błonami.
Rzekotki odżywiają się małymi zwierzętami: ślimakami, pająkami i owadami, z których szczególnie lubią mrówki, skorki i pluskwiaki. Są aktywne za dnia i wieczorem. Rzekotki to najbardziej ciepłolubne spośród polskich płazów. Są dość trudne do zaobserwowania, gdyż doskonale maskują się wśród liści. Najłatwiej obserwować je w czasie godów.
Samiec różni się od samicy posiadaniem dużego, pojedynczego rezonatora. Kiedy samiec nie wydaje głosu, rezonator wygląda jak fałdki skóry na podgardlu. W czasie godów u samca na pierwszym palcu przednich łap rozwija się nieduży, białawy modzel godowy.
Samce rzekotek wydają w czasie godów wieczorami bardzo głośne, terkoczące, rytmicznie powtarzane odgłosy. Są one słyszalne z odległości ponad kilometra, stąd też pochodzi nazwa tych płazów. Co ciekawe, odzywają się także poza porą godową, lecz w inny sposób. Jeśli temperatura powietrza spadnie poniżej 10°C żabki przerywają gody i podejmują je ponownie po ociepleniu. Rzekotki tworzą ampleksus pachowy. Samice składają kilka skupisk skrzeku, przyklejając je do roślin wodnych. Każdy taki pakiet zawiera 20-150 sztuk jaj, a w sumie każda samica składa 800-1000 jaj. Skrzek jest nieduży - 1,5-2 mm średnicy (3-4 mm wraz z osłonkami), od góry każde jajo jest brązowe, od dołu - jasnożółte. Tuż po wykluciu kijanki mają około 5-6 mm długości, natomiast w stadium maksymalnego rozwoju - 4,5-5 cm. Przeobrażają się 3 miesiące od wyklucia, najczęściej od połowy lipca do połowy sierpnia.
Naturalnymi wrogami rzekotek są zaskrońce, ptaki drapieżne i ssaki drapieżne. Główne zagrożenie dla gatunku stanowi degradacja środowiska.
|
|
|
|
